دخترک رفت و ولی

زیر لب این را میگفت...

»»او یقینا پی معشوق خودش می آید««

پسرک ماندو ولی

روی لبش زمزمه بود...

»»مطمئنا که پشیمان شده برمیگردد««

سالها هست که پوسیده ام آرام آرام

عشق قربانی مظلوم غروراست هنوز

جسم من تجزیه شد ساده ولی

ذراتم همه اندیشه کنان غرق این پندارند

این جدایی بخدا رابطه باسیب نداشت!!!!

دستمال كاغذي به اشك گفت:
قطره قطره‌ات طلاست
يك كم از طلاي خود حراج مي‌كني؟
عاشقم
با من ازدواج مي‌كني؟
اشك گفت:
ازدواج اشك و دستمالِ كاغذي!
تو چقدر ساده‌اي
خوش خيال كاغذي!
توي ازدواج ما
تو مچاله مي‌شوي
چرك مي‌شوي و تكه‌اي زباله مي‌شوي
پس برو و بي‌خيال باش
عاشقي كجاست!
تو فقط
دستمال باش!
دستمال كاغذي، دلش شكست
گوشه‌اي كنار جعبه‌اش نشست
گريه كرد و گريه كرد و گريه كرد
در تن سفيد و نازكش دويد
خونِ درد
آخرش، دستمال كاغذي مچاله شد
مثل تكه‌اي زباله شد
او ولي شبيه ديگران نشد
چرك و زشت مثل اين و آن نشد
رفت اگرچه توي سطل آشغال
پاك بود و عاشق و زلال
او
با تمام دستمال‌هاي كاغذي
فرق داشت
چون كه در ميان قلب خود
دانه‌هاي اشك كاشت.

بین خودمون بمونه ها!من شاعر نیستم اما عاشق اسم باورم!عاشق این که دیگران باورم کنن و باور کردن رو یاد بگیریم اونم با هم!بچه ها جونم منتظرت نظراتتون هستیم...

به قول " حمید مصدق " ...

 بی تو در می یابم

چون چناران کهن

از درون تلخی واریزم را

کاهش جان من این شعر من است

آرزو می کردم

که تو خواننده شعرم باشی

راستی شعر مرا می خوانی؟

نه دریغا هرگز

باورم نیست که خواننده شعرم باشی

کاشکی شعر مرا می خوندی

آه .... آری ... این منم ... اما چه سود

او که در من بود ، دیگر ، نیست ، نیست

می خروشم زیر لب دیوانه وار

او که در من بود ، آخر کیست ، کیست ؟

" فروغ فرخزاد "

 

خداوندا !

تو که باکلامی زمین و آسمان را آفریدی

با کلامی مرا جویباری کن که در خاک تشنه فرو روم

یا پروانه ای که ... پیش از طلوع آفتاب مرده باشم ...

 

پشت شیشه برف میبارد

پشت شیشه برف میبارد

در سکوت سینه ام دستی

دانه اندوه میکارد

مو سپید آخر شدی ای برف

 

علی کوچیکه

علی کوچیکه

علی بونه گیر

نصفه شب از خواب پرید

چشماشو هی مالید با دس

سه چار تا خمیازه کشید