نه تو می مانی و نه اندوه
 
و نه هیچ یک از مردم این آبادی
 
به حباب نگران لب یک رود قسم
 
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت
 
غصه هم می گذرد
 
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند
 
لحظه ها عریان نند
 
به تن لحظه خود، جامه ی اندوه مپوشان هرگز