فانوس...

راه سخت است...

شایدم چند کوچه ای تنگ...

اما آن فانوس رنگی...

 که مرا جذب خودش کرد..

دردلم شوری به پا کرد...

شوری از جنس پرستو...

شوری از جنس نسیمی که کشد دست نواز...

بر سرخاشاک صحرا...

شوری ازجنس یه دریا...

پرشدازبازی موجها...

راه سخت است...

شایدم چند کوچه ای تنگ...

اما باتو ای خدایم...

می روم راهی به راهی...

می کنم کوهی به کوهی...       همچوفرهاد...

باش بامن ای خدایم...

تا که آن فانوس رنگی...

خالی ازهرحرف و ننگی...

نوراز دستم بگیرد..

مستی از مستم بگیرد...

تا دهم نوری به دنیا...

ازهمین فانوس دریا...

                                                          **نیما**